సంపాదకీయం:
రైతే దేశానికి వెన్నెముక.. వ్యవసాయమే దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు ఆధారం. అలాంటి వ్యవసాయ రంగంలో రైతులకు భరోసా కల్పించాల్సిన పాలకుల మాటలు, క్షేత్రస్థాయిలో రైతులు ఎదుర్కొంటున్న పరిస్థితులు భిన్నంగా ఉంటే అన్నదాతకు దిక్కెవరు? గతంలో ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్న కేసీఆర్ హయాంలోనూ, ప్రస్తుతం ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్న రేవంత్రెడ్డి పాలనలోనూ వరి సాగు విషయంలో రైతులకు చేసిన సూచనలు, ప్రకటనలు ఇప్పుడు చర్చనీయాంశంగా మారుతున్నాయి. ఒకవైపు వరి సాగు వద్దనే సూచనలు.. మరోవైపు పంట పండించిన తర్వాత కొనుగోళ్ల కోసం స్వీయ ప్రకటనలు (సెల్ఫ్ డిక్లరేషన్) ఇవ్వాలనే నిబంధనలు రైతుల్లో ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి.
రైతులు ఏ పంట సాగు చేయాలనేది వారి భూములు, నీటి వసతి, పెట్టుబడి సామర్థ్యం, మార్కెట్ పరిస్థితులపై ఆధారపడి ఉంటుంది. వరి సాగు తగ్గించాలని ప్రభుత్వం భావిస్తే, దానికి ప్రత్యామ్నాయంగా లాభదాయకమైన పంటలను ప్రోత్సహించాలి. ఆ పంటలకు మార్కెట్ కల్పించాలి. గిట్టుబాటు ధరపై భరోసా ఇవ్వాలి. ఇవేమీ చేయకుండా కేవలం సూచనలు చేయడం వల్ల రైతులకు ప్రయోజనం ఏమిటి?
ఇప్పటికే విత్తనాలు, ఎరువులు, పురుగుమందులు, కూలీల ఖర్చులు పెరిగి వ్యవసాయం భారంగా మారింది. అప్పులు చేసి పంట పండిస్తున్న రైతులకు పంట చేతికొచ్చిన తర్వాత కూడా కొనుగోళ్ల విషయంలో అదనపు నిబంధనలు ఎదురైతే వారి పరిస్థితి మరింత ఇబ్బందికరంగా మారుతుంది. స్వీయ ప్రకటనలు ఎందుకు తీసుకుంటున్నారు? వాటి అవసరం ఏమిటి? ఏ వివరాలు ఇవ్వాలి? ఇవ్వకపోతే కొనుగోళ్లపై ఎలాంటి ప్రభావం ఉంటుంది? అనే అంశాలపై ప్రభుత్వం స్పష్టత ఇవ్వాలి. రైతులకు ఇబ్బందులు కలగకుండా ప్రక్రియను సరళతరం చేయాలి.
సూర్యాపేట జిల్లా తిరుమలగిరి మండల కేంద్రంలోని వ్యవసాయ మార్కెట్ ఎదుట ధాన్యం ధర తగ్గిందని ఆరోపిస్తూ రైతులు రాస్తారోకోకు దిగడం వ్యవసాయ రంగంలో నెలకొన్న ఆందోళనకు నిదర్శనం. క్వింటాల్ ధాన్యానికి రూ.3,600 ధర ఉండగా, ప్రస్తుతం రూ.2,500కు తగ్గించారని రైతులు చెబుతున్నారు. కనీసం రూ.4,000 ధర కల్పించాలని డిమాండ్ చేస్తున్నారు. దళారులు సిండికేట్గా ఏర్పడి తమను నష్టపరుస్తున్నారని ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు.రైతులు ఇన్ని కష్టాలు పడి పంట పండించిన తర్వాత మార్కెట్లో ధర పడిపోతే పెట్టుబడులు ఎలా తిరిగి వస్తాయి? అప్పులు ఎలా తీరుస్తారు? కుటుంబాలను ఎలా పోషించుకుంటారు? ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పాల్సిన బాధ్యత ప్రభుత్వానిదే. రైతులు రోడ్డెక్కిన తర్వాత స్పందించడం కంటే, ముందుగానే సమస్యలను గుర్తించి పరిష్కరించడం అవసరం
కేసీఆర్ ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నప్పుడైనా, ఇప్పుడు రేవంత్రెడ్డి పాలనలోనైనా రైతులకు సంబంధించి ప్రభుత్వ విధానాలు వారి ప్రయోజనాలను కాపాడేలా ఉండాలి. వరి సాగు చేయాలా వద్దా అనే అంశంపై రాజకీయ ప్రకటనలు చేయడం కంటే, రైతుల ఆర్థిక పరిస్థితిని దృష్టిలో పెట్టుకొని నిర్ణయాలు తీసుకోవాలి. రైతులు వరి సాగు చేసినప్పుడు కొనుగోలు చేస్తారా? ఏ నిబంధనల ప్రకారం కొనుగోలు చేస్తారు? మద్దతు ధరకు భరోసా ఉంటుందా? అనే అంశాలపై ముందుగానే స్పష్టమైన విధానం ప్రకటించాలి.రైతుల నుంచి స్వీయ ప్రకటనలు తీసుకోవడంలో పారదర్శకత ఉండాలి. నిజమైన సాగుదారులకు అన్యాయం జరగకుండా చూడాలి. దళారుల జోక్యాన్ని అరికట్టి, కొనుగోలు కేంద్రాల్లో రైతులకు ఇబ్బందులు కలగకుండా చర్యలు తీసుకోవాలి. రైతులు కోరుతున్న రూ.4,000 ధరను కూడా ప్రభుత్వం పరిశీలించి, ధాన్యం రకం, నాణ్యత, అమల్లో ఉన్న మద్దతు ధర విధానాలను పరిగణనలోకి తీసుకొని నిర్ణయం తీసుకోవాలి.
రైతు పంట వేయకముందు సూచనలు ఇవ్వడం ఎంత ముఖ్యమో, పంట పండిన తర్వాత దానిని సక్రమంగా కొనుగోలు చేయడం కూడా అంతే ముఖ్యం. సాగుకు ముందు ప్రణాళిక, సాగు సమయంలో సహకారం, పంట చేతికొచ్చిన తర్వాత గిట్టుబాటు ధర.. ఈ మూడు అంశాల్లోనూ ప్రభుత్వం రైతులకు అండగా నిలవాలి.
రైతులపై నిబంధనల భారం పెంచడం కాదు.. వారి సమస్యలను తగ్గించడమే ప్రభుత్వ లక్ష్యం కావాలి. ప్రకటనలు, హామీలకే పరిమితం కాకుండా క్షేత్రస్థాయిలో మార్పు కనిపించాలి. ప్రభుత్వాలు మారినా రైతుల కష్టాలు మాత్రం మారకపోతే పాలనలో మార్పు వచ్చినట్లు ఎలా భావించాలి? అన్నదాతకు న్యాయం జరిగినప్పుడే వ్యవసాయ రంగం బలోపేతమవుతుంది. రైతు కంట కన్నీరు రాకుండా చూడటమే ఏ ప్రభుత్వానికైనా నిజమైన విజయంగా నిలుస్తుంది.